Ο Δίας, στα αρχαία ελληνικά Ζευς, ήταν ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, το σύμβολο της απόλυτης δύναμης για την αρχαία ελληνική μυθολογία. Νικώντας μαζί με τους άλλους Ολύμπιους θεούς τον πατέρα του, τον Κρόνο, και τους άλλους Τιτάνες στη φοβερή Τιτανομαχία, πήρε την εξουσία. Με έδρα τον Όλυμπο, λοιπόν μοίρασε τον κόσμο σε τρία βασίλεια: τον ουρανό που κράτησε για δικό του βασίλειο, τη θάλασσα της οποίας κυρίαρχος έγινε ο Ποσειδώνας και τον κάτω κόσμο τον οποίο ανέλαβε ο Άδης.

Σύμβολό του ήταν ο αετός, υποδηλώνοντας έτσι την παντοδυναμία του στους αιθέρες. Ήταν ο θεός της βροντής, της αστραπής και του κεραυνού και αναμφισβήτητα θεωρούνταν ο ισχυρότερος όλων, με την εξουσία του να ξεπερνάει τα όρια του δικού του βασιλείου. Ήταν αυτός που εξουσίαζε τα καιρικά φαινόμενα και όταν ήταν έντονα, οι άνθρωποι πίστευαν πως έχει θυμώσει μαζί τους. Μόνο η Μοίρα θεωρούνταν δυνατότερη από αυτόν, από τους νόμους της οποίας κανένας δεν μπορούσε να ξεφύγει.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι Ολυμπιακοί Αγώνες τελούνταν προς τιμήν του στην αρχαία Ολυμπία. Επίσης, θεωρούνταν ο προστάτης της φιλοξενίας, για την οποία φημίζονται οι Έλληνες ακόμα και σήμερα.