Δίσκος της Φαιστού

Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της αρχαιολογίας αποτελεί ο δίσκος της Φαιστού, καθώς τα ερωτήματα για το τι περιέχει το κείμενο και ο λόγος γραφής του, παραμένουν αναπάντητα. Πρόκειται για το αρχαιότερο κείμενο του κόσμου, Γραμμικής γραφής κλάσεως Α, το οποίο χρονολογείται στο 17ο αιώνα π.Χ και είδε ξανά το φως μετά από αιώνες το 1908 από τον Ιταλό αρχαιολόγο Λουίτζι Περνιέ σε ανασκαφές στο μινωϊκό παλάτι της Φαιστού.

Για χρόνια η Γραμμική Α και Β θεωρούνταν μινωϊκές και όχι ελληνικές, για να έρθει το 1952 ο Μίκαελ Βέντρις, ο οποίος αποκρυπτογραφώντας τη Γραμμική Β, απέδειξε πως πρόκειται για ελληνική γλώσσα. Αν αποδειχτεί ότι και η Γραμμική Α είναι ελληνική, αλλάζουν τα δεδομένα για τη θεωρία της ινδοευρωπαϊκής προέλευσης των Ελλήνων, καθώς θα πρόκειται πλέον για αυτόχθονα πληθυσμό.

Σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις πρόκειται για θρησκευτικό κείμενο. Μάλιστα είναι αφιερωμένο στη θεά του Έρωτα, τη μινωϊκή Αστάρτη ή τη θεά Αφροδίτη.

Ο Δίσκος φυλάσσεται μέχρι και σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ηρακλείου.