Ο Αχιλλέας ήταν μυθικός ήρωας που αποτελούσε το κεντρικό πρόσωπο στο έπος του Ομήρου, την Ιλιάδα. Είχε ρίζες στην αρχαία πόλη των Φαρσάλων και ήταν γιος της θεάς Θέτιδας και του Πηλέα, βασιλιά της Φθίας. Επιπλέον, κατά τη μυθολογία ήταν απόγονος του Δία, του βασιλιά των θεών. Κατά την επικρατέστερη εκδοχή του μύθου, η μητέρα του προσπάθησε να τον απαλλάξει από τη θνησιμότητα που κληρονόμησε από τον πατέρα του, Πηλέα, βουτώντας τον στα νερά του ποταμού Στύγα. Κατάφερε να κάνει το κορμί του άτρωτο αφήνοντας όμως ευάλωτο το σημείο από όπου τον κρατούσε, τη γνωστή «Αχίλλειο πτέρνα». Την ανατροφή του ανέλαβε ο Κένταυρος Χείρωνας, ο οποίος εκτός από ιατρική, του δίδαξε την τέχνη του κυνηγιού, του πολέμου και του δαμασμού των αλόγων.

Κατά τον Τρωικό πόλεμο, ο Αχιλλέας είχε σπείρει το θάνατο στους αντιπάλους του. Οι απώλειες που είχαν προκληθεί από τις εκστρατείες του μυθικού πολεμιστή, τον είχα καταστήσει ως το φόβο και τον τρόμο των Τρώων. Τη φήμη του συμπλήρωνε το ίδιο το όνομά του, το οποίο προέρχεται από τις λέξεις «άχος» και «λεώς» και σημαίνει αυτός που προκαλεί θλίψη και πόνο στο λαό, δηλαδή στους εχθρούς του. Το τέλος του ήρθε εν τέλει από τον Πάρη, ο οποίος έριξε ένα δηλητηριώδες βέλος που, κατευθυνόμενο από το θεό Απόλλωνα, τον πέτυχε στη φτέρνα του.

Ο Αχιλλέας θεωρείται αήττητος στη μάχη ακόμα και μετά το θάνατό του, αφού το χτύπημα που έδωσε τέλος στη ζωή του ήταν ύπουλο. Ήταν τέτοια η φήμη του για τις ικανότητές του στη μάχη, που στο θρήνο για το χαμό του παρευρέθηκαν ακόμα και οι θεοί.