Κίονας Δωρικός

Ο Δωρικός είναι ένας από τους τρεις αρχιτεκτονικούς ρυθμούς της αρχαίας Ελλάδας, μαζί με τον Ιωνικό και τον Κορινθιακό. Είναι πιο λιτός, πιο αυστηρός και πιο μνημονειακός από τους άλλους δυο ρυθμούς.

Εμφανίζεται πρώτη φορά στο Άργος και στην Κόρινθο, δύο σημαντικά δωρικά κέντρα τέχνης κατά τη Γεωμετρική Περίοδο (8ος αι. π.Χ.). Παρόλα αυτά, κατασκευές τόσο πρώιμης εποχής δεν έχουν σωθεί, αφού για την κατασκευή τους είναι πολύ πιθανό να είχε χρησιμοποιηθεί ξύλο. Συγκεκριμένα, ο Παυσανίας αναφέρει ότι στο δωρικό ναό της Ήρας στην Ολυμπία (έναν από τους αρχαιότερους ναούς), είδε έναν ξύλινο κίονα ανάμεσα στους λίθινους. Στην πορεία των χρόνων οι ξύλινοι κίονες αντικαταστάθηκαν σταδιακά με λίθινους. Αυτό εξηγεί και το γεγονός ότι κανένας από αυτούς δεν είναι πανομοιότυπος με κάποιον άλλο.

Κύριο χαρακτηριστικό των δωρικών κιόνων είναι η απουσία βάσης, στηρίζονται δηλαδή απευθείας στον στυλοβάτη. Ένα επιπλέον χαρακτηριστικό των κιόνων αυτών είναι ότι οι ραβδώσεις τους έχουν οξείες αιχμές και όχι επίπεδες, όπως στους άλλους δύο ρυθμούς.